Sugarchallenge #Day22 Eureka!

Bl-0wANIYAAnKrW

Finally the pieces of the puzzle begins to fall into place for me. I better understand now how my body and brain react on eating sugar. When I eat sugar my body starts to crave for more, every time just a little bit more. Sugar works the same as nicotine, drugs, alcohol or cafeïne,  it’s an addiction and you need to feed it to keep it quiet, at the background.

That’s why I can’t stop eating crisps once the sack is open. I need more, my brain wants more salt, more saturated fatt, more more!

I’m almost 25 days on my way and I finally have the feeling my body and brain don’t evince withdrawal symptoms anymore. Best thing of all is the fact that when someone offers me cake, pie, ice cream with whipped cream or cookies, I don’t have the urge to say yes to it anymore. I don’t feel uncomfortable when I say no or have regrets afterwards when I see someone eating pie or ice cream. You know what? I even feel empowered when I refuse to take it. It feels good to take matters in my own hands again. I will continue this journey, this route to a healthier lifestyle and better caretaking for my body and mind. Of course this doesn’t mean I can’t treat myself at a brownie when I’m drinking coffee with my mom and sis (family tradition). I just know now how to balance between healthy and unhealthy.

DUTCH – Eindelijk vallen de puzzelstukjes een beetje op zijn plaats. Ik snap nu beter hoe mijn lichaam en brein werkt wanneer ik suiker eet. Als ik suiker eet, dan vraagt mijn lichaam om meer, steeds ietsje meer. Suiker werkt hetzelfde als met nicotine, drugs, alcohol of cafeïne. Het is een verslaving en die moet je voeden en op de achtergrond houden. Dat is dus ook waarom ik niet kan stoppen met het eten van chips als die zak eenmaal open is. Ik moet meer eten, mijn brein wil meer zout, meer verzadigde vetten, meer en meer!

Ik ben nu bijna 25 dagen bezig met mijn sugarchallenge en ik merk nu eindelijk dat mijn lichaam en geest geen ontwenningsverschijnselen meer vertonen. Het mooiste is nog wel dat als iemand mij cake, taart, koekjes of ijs met slagroom aanbiedt, ik niet meer de behoefte voel om ‘ja’ te zeggen. Ik voel me niet ongemakkelijk wanneer ik ‘nee’ zeg en daarna heb ik ook geen spijt als ik iemand taart of ijs zie eten. Weetje wat? Ik voel me zelfs beter en sterker als ik ‘nee’ durf te zeggen. Het voelt goed om de touwtjes weer in handen te hebben.

Ik zet deze route naar een gezondere leefstijl echt wel voort. Natuurlijk eet ik nog wel eens een brownie, zeker als ik met mijn moeder en zus ga koffiedrinken in de stad (familietraditie). Ik weet nu gewoon beter de balans te vinden tussen gezond en ongezond.

 

Advertisements

Hey hey! I would be happy to hear what you have to say. Just leave me a text, and I'll text you back!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s